به گزارش ورزشی منهای فوتبال ،گاهی فوتبال فراتر از اعداد و نتایج است؛ جایی که قصه انسانها، امید و پایداری، از خود مسابقه مهمتر میشود. جام جهانی ۲۰۲۶ یکی از همین داستانها را به جهان معرفی کرد؛ داستان «جوسیمار دیاس» مشهور به «ووزینیا»، دروازهبان ۴۰ ساله تیم ملی کیپورد.
ووزینیا که سالها در سکوت و دور از هیاهوی رسانههای بزرگ فوتبال به فعالیت حرفهای خود ادامه داده بود، پیش از آغاز رقابتها چهرهای ناشناخته برای بخش زیادی از هواداران فوتبال جهان محسوب میشد. کشوری کوچک در غرب آفریقا، تیمی که کمتر کسی روی آن حساب باز میکرد و دروازهبانی که در آستانه چهارمین دهه زندگی خود، همچنان رؤیای درخشش در بزرگترین صحنه فوتبال جهان را دنبال میکرد.
نقطه عطف این داستان، دیدار تیم ملی کیپورد مقابل اسپانیا بود؛ مسابقهای که تقریباً همه کارشناسان پیروزی آسان اسپانیا را پیشبینی میکردند. اما ووزینیا با نمایشی کمنظیر، بارها مهاجمان نامدار اسپانیا را ناکام گذاشت و با ثبت هفت مهار سرنوشتساز، نقش اصلی در تساوی بدون گل تیمش ایفا کرد.
پس از پایان مسابقه، تصاویر واکنشهای احساسی این دروازهبان، مصاحبههای صادقانه و لحظات درخشش او در شبکههای اجتماعی بهسرعت منتشر شد. میلیونها نفر در سراسر جهان با داستان مردی ارتباط برقرار کردند که سالها دور از توجه رسانهها جنگیده بود و حالا در ۴۰ سالگی، رؤیای خود را زندگی میکرد.
ووزینیا در یکی از گفتوگوهایش گفته بود:«تمام زندگیام برای رسیدن به چنین لحظهای تلاش کردهام. این رؤیا فقط متعلق به من نیست؛ رؤیای مردم کشورم و نسلهایی است که پیش از ما آرزو داشتند کیپورد را در چنین جایگاهی ببینند.»
شاید همین صداقت و سادگی بود که مردم را مجذوب خود کرد. او تنها یک دروازهبان موفق نبود؛ نماد امید، پشتکار و این باور شد که برای تحقق رؤیاها هیچوقت دیر نیست.
در مدت کوتاهی، صفحه اینستاگرام ووزینیا از چند ده هزار دنبالکننده به میلیونها نفر رسید. هواداران فوتبال از سراسر جهان برای او پیام فرستادند و رسانههای بینالمللی از «پدیده غیرمنتظره جام جهانی» نوشتند.
شعار زندگی او که در بیوگرافی صفحه شخصیاش نیز دیده میشود، خلاصهای از تمام این مسیر است:«هرگز فراموش نکن که چه کسی هستی و از کجا آمدهای.»
شاید جام جهانی ۲۰۲۶ قهرمانان بزرگتری به خود ببیند، اما بدون تردید، داستان ووزینیا یکی از ماندگارترین روایتهای انسانی این رقابتها خواهد بود؛ روایتی که یادآوری میکند فوتبال هنوز هم میتواند فراتر از ستارهها و قراردادهای میلیاردی، قصه آدمهای معمولی با رؤیاهای بزرگ باشد.
محبوبه مرادی
